تلگرام

آپارات

اینستاگرام

جستجو
 

برنامه تغذیه سودآور برای گاوهای شیری-بخش اول

خانه > تغذیه دام  > برنامه تغذیه سودآور برای گاوهای شیری-بخش اول

برنامه تغذیه سودآور برای گاوهای شیری-بخش اول

برنامه تغذیه سودآور برای گاوهای شیری-بخش اول

Profitable Feeding program for Dairy cattle

 

منبع: Animal and Food Science  Department of

ترجمه و تنظیم: سایت دامینت

 

مقدمه:

به طور کلی و به زبان ساده برنامه تغذیه گاوهای شیری زمانی سودمند خواهد بود که علوفه های خانگی (علوفه های پرورش یافته در هر کشور) به تولید شیر منجر شوند. رشد و پرورش موثر تلیسه ها نیز سبب می­شود تا در آینده تولید کننده های خوب شیر گردند. دانه هایی که به عنوان کامل کننده نیازهای تغذیه ای به علوفه ها اضافه می­شوند، مواد مغذی ای را که علوفه نمی­تواند تامین کننده آنها باشد را فراهم می­سازد.

مراحل مختلفی برای ایجاد پیشرفت در یک برنامه تغذیه عملی برای صنعت گاو شیری وجود دارد.

این مراحل شامل:

مرحله اول: آزمایش کردن علوفه جهت تعیین مقدار مواد مغذی آنها.

مرحله دوم: متعادل کردن جیره برای تلیسه ها، گاوهای خشک و گاوهای شیرده.

مرحله سوم: اجرایی نمودن جیره متوازن

مرحله چهارم: ارزیابی نمودن میزان مطلوبیت برنامه­های غذایی و ایجاد تغییرات در صورت لزوم جهت ایجاد بهبودی جیره.

مرحله اول: آزمون نمودن علوفه ها جهت تعیین کردن حجم مواد مغذی آنها

Step1: Test forage to Determine their Nutrient content

 

مورد آزمون قرار دادن علوفه ها جهت به درستی تعیین نمودن ماده خشک و حجم مواد مغذی آنها یک نکته ابتدایی ضروری برای پیشرفت در سودمندی برنامه های غذایی دام است. حجم مواد مغذی علوفه بر اساس مرحله بلوغ آنها در هنگام برداشت متغیر است. سالهای زراعی نیز می­تواند در مقدار ماده مغذی علوفه موثر باشد.

برای مثال اگر سیلاژ ذرت به جای 2/8%، دارای 6/6% پروتئین خام باشد و اگر شما این سیلاژ را مورد آزمون قرار نداده و فرض را بر این بگذارید که پروتئین خام سیلاژ 2/8% است و گاوها 50 پوند (67/22 کیلوگرم) از این سیلاژ ذرت را مصرف نمایند، در واقع پروتئین ناکافی دریافت کرده­اند. این کسری در مقدار پروتئین سیلاژ ذرت، مقدار پروتئینی است که برای تولید 9 پوند (4 کیلوگرم) شیر لازم است و ضرر ناشی از کاهش این مقدار تولید شیر در روز برای هر گاو بسیار چشمگیر خواهد بود.

چنین مفهوم مشابهی، برای کمبود انرژی هم وجود دارد. گاوها در صورت کمبود انرژی به میزان پتانسیل شان، شیر تولید نمی­کنند و به آسانی نیز آبستن نخواهند شد. روی دیگر سکه به این صورت است که اگر سیلوی شما در مقدار پروتئین بالاتر از حد نیاز باشد، مخلوط دانه های پروتئینی که به گاوها می­دهید، می­تواند دارای پروتئین کمتری باشد و بدین صورت هزینه خوراک کاهش می­یابد. همچنین در صورت بالاتر بودن انرژی سیلاژ، دانه های کمتری را به مصرف دامها خواهید رسانید.

با توجه به اینکه خوراک 40 تا 60 درصد هزینه تولید شیر را در برمی گیرد، آگاهی از حجم صحیح مواد مغذی یک بخش بسیار مهم برای آینده نگری اقتصادی گله شیری می باشد.

علاوه بر گاوهای شیری، علوفه ای که به تلیسه ها و گاوهای خشک نیز داده می­شود باید مورد آزمون قرار گیرد. تمام یونجه هایی که به مصرف دامها میر­سند نیز باید نمونه برداری گردند (بهتر است بیش از 10 بار نمونه برداری

 از بخش های مختلف زمین انجام شود) و برای هر زمین یونجه، نمونه برداری باید به صورت جداگانه صورت گیرد.

تست کردن علوفه و بالانس نمودن جیره برای تلیسه ها و گاوهای خشک بسیار ضروری است تا تلیسه ها بتوانند رشد موثری داشته و از کاهش و افزایش بیش از حد وزن گاوهای خشک نیز جلوگیری شود.

تلیسه هایی که مقدار کافی پروتئین دریافت نکنند، در زمان بلوغ دارای جثه کوچکی خواهند بود و تلیسه هایی که از مقدار کافی انرژی بهره مند نشوند، بر اساس سنشان وزن کمتری خواهند داشت. هر دو نوع کمبود انرژی و پروتئین سبب کاهش تولید شیر بعد از گوساله زایی خواهد شد و هزینه های پرورش نیز افزایش می­یابد. گاوها باید در شرایط بدنی مناسب خشک شوند و در طی دوره خشکی شرایط بدنی آنها نباید افت یا افزایش پیدا کند. گاوهای خشکی که در شرایط پایین تر و یا بالاتر از وضعیت بدنی ایده آل گوساله زایی کنند، ممکن است 1000 تا 1500 پوند (453 تا 680 کیلوگرم) شیر کمتری در دوره شیرواری بعدی تولید نمایند.

اگر جیره ها برای گاوهای خشک به خوبی برای انرژی متعادل نشود سبب می­گردد این دسته از گاوها دچار کاهش یا افزایش وزن شوند.

علوفه ها باید بر اساس کیفیتشان دسته بندی شده و این به نیازهای مواد مغذی گاوهای شیری بستگی دارد. گاوهایی که در ابتدای دوره شیرواری هستند و یا گوساله های تازه متولد شده باید یونجه یا هر گونه علوفه در دسترس با بالاترین کیفیت را مصرف نمایند. هر دو این گروه ها قادر به مصرف غذای کافی جهت برآورده کردن نیازهای تغذیه ای خود نیستند از این رو باید علوفه با بالاترین کیفیت در دسترس آنها باشد تا حداکثر نیاز به مواد مغذی آنها تامین شود.

تلیسه های بالای 5 ماه و گاوهای خشک می­توانند علوفه های با کیفیت کمتر مصرف کنند باید توجه شود که کیفیت کمتر با عدم کیفیت اشتباه گرفته نشود.

یونجه یا سیلاژ با کیفیت پایینتر امکان رشد کافی برای تلیسه ها را در زمان بلوغ فراهم نخواهد کرد و وزن آنها هم مناسب نخواهد بود. گاوهای خشکی که با علوفه با کیفیت بسیار پایین تغذیه شوند و مقدار کافی از دانه ها هم در اختیارشان قرار نگیرد، دچار کاهش وزن شده و شیر کافی در طول دوره شیرواری بعدی تولید نخواهند کرد. تغذیه بیش از حد با سیلاژ ذرت  نیز برای تلیسه ها و گاوهای خشک سبب افزایش بیش از حد شرایط بدنی آنها می شود.

مرحله دوم: کار کردن با یک متخصص تغذیه جهت بالانس نمودن جیره ها برای تلیسه ها، گاوهای خشک و گاوهای شیرده

 Step 2: Work with your Nutritionist to Balance Rations for your Heifers, Dry Cows and Milking Cow

 بعد از اینکه علوفه ها مورد آزمون قرار گرفتند، نتایج باید برای فرموله کردن یک جیره که مناسب با سیستم تغذیه ای دامها و تامین کننده احتیاجات مواد مغذی آنها باشد مورد استفاده قرار گیرد. بعضی از صاحبان دامداری برای آزمون کردن علوفه ها وقت مورد نظر را صرف می­کنند اما در نهایت یک جیره بالانس شده را در اختیار گاوها قرار نمی­دهند و اگر جیره در هر گونه از مواد مغذی دچار کمبود شود سبب کاهش تولید، کاهش نرخ رشد تلیسه­ها، کاهش بازده تولید مثلی و حتی ایجاد مشکلات تولید مثلی خواهد شد.

از طرف دیگر، جیره های دارای مواد مغذی اضافی سبب کاهش سود و ایجاد مشکلات سلامتی خواهد شد. کار کردن با یک متخصص تغذیه با تجربه و دلسوز که یک جیره بالانس شده در اختیار شما قرار دهد باعث می­شود که بتوانید با خیال آسوده خوراک مورد نیاز دامهایتان را در اختیارشان قرار دهید.

برای استفاده از علوفه های در دسترس باید جیره را بالانس کنید و به همان اندازه نیز مهم است که این جیره ها به گونه­ای بالانس شوند که منعکس کننده مقدار علوفه های در دسترس در یک سیستم تغذیه ای مخصوص باشد.  همچنین این اطمینان را حاصل کنید که علت مقدار هر خوراک مورد نیاز برای دام و اینکه چرا مواد خوراکی متفاوت به جیره اضافه می­شود را درک نموده اید.

                                                                                            

دام دریافت می­کند تحت تاثیر قرار می­دهد. این تغییرات کوچک می­تواند تولید شیر، توان دام در بازیابی شرایط و وزن بدنی طی نیمه دوم شیردهی و حتی نرخ رشد تلیسه ها را نیز کاهش دهد. روی دیگر سکه این است که ما نمی­خواهیم از منابع مالی خود بیش از اندازه و به طور ناکارآمد استفاده کنیم. بنابراین، جیره ها باید به طور مداوم مورد ارزیابی قرار گیرند تا این اطمینان حاصل شود که تلیسه ها و گاوها مواد مغذی لازم را دریافت می­کنند.

ترجمه و تنظیم:دامی نت

بدون دیدگاه

دیدگاه خود را بنویسید