تلگرام

آپارات

اینستاگرام

جستجو
 

تغذیه گاو میش

خانه > تغذیه دام  > تغذیه گاو میش

تغذیه گاو میش

تغذیه گاو میش

ترجمه و تنظیم: سایت دامینت
منابع:
www.milkproduction.com
www.vuatkerala.org  http://agritech.tnau.ac.in
              

فهرست مطالب

  • تغذیه و اجزای خوراک

  • احتیاحات مواد مغذی گاومیش

  • خوراک و علوفه

  • تغذیه عملی گاومیش شیری

  • تغذیه عملی تلیسه

  • تغذیه عملی گوساله 

بخش دوم:احتیاجات مواد مغذی گاومیش

برای استفاده موثر و اقتصادی از منابع خوراکی و تغذیه درست دام، اطلاع از احتیاجات غذایی دام، امری ضروری محسوب می­شود. اگر دامها به صورت اشتباه تغذیه شوند ممکن است منجر به بیماری، کاهش تولید و ضرر اقتصادی گردد. با آگاهی از احتیاجات دامها به صورت اختصاصی، مشاوره مناسب در مورد خرید خوراک، میتوان سیستمهای تغذیه­ای درستی بنا نهاد. احتیاجات گاومیشها می­تواند کم و بیش همانند گاوهای شیری باشد. بنابراین جدول احتیاجات مواد مغذی گاوهای شیری می­تواند به عنوان یک راهنما مورد استفاده قرار گیرد.

انرژی

منابع انرژی غالبا کربوهیدارتها مانند فیبر و نشاسته و مقدار بسیار کمی چربی می­باشد. برای گاومیشها، تامین فیبر از مواد خشبی زبر، دارای اهمیت بسیار بوده و به عنوان ارزانترین منابع انرژی محسوب می­شود. در محاسبه نسبتهای خوراک برای گاومیشها از واژه انرژی قابل جذب (ME) استفاده می­گردد. این به معنای مقداری انرژی مورد نیاز برای نگهداری، رشد، تولید و … می­باشد. انرژی خام (GE) خوراک مقدار انرژی موجود در غذا است که هنگام ورود به بدن حیوان، بیشترین مقدار آن به گرما تبدیل شده که این گرما در جهت تنظیم حرارتی بدن حیوان از دست می­رود. همچنین انرژی به صورت مدفوع و ادرار و از طریق گازهای متان و دی اکسید کربن نیز اتلاف می­شود.

واحدهای اندازه گیری انرژی، کالری (cal) و ژول (J) است. هر 1 کالری برابر با 18/4 ژول می باشد. معمولترین واحد اندازه گیری انرژی مگا کالری (Mcal) یا مگاژول (MJ) است که برابر با 1 میلیون کالری یا ژول می­باشد واحد سنجش دیگر، کل مواد مغذی قابل هضم (TDN) نام دارد که برابر با مجموع کربوهیدارتها و چربی موجود در جیره است. واحد TDN برابر با کیلوگرم یا گرم است. نسبت انرژی ممکن است در غذا با اضافه کردن چربی به شکل محافظت شده، افزایش پیدا کند که محل هضم آن از شکمبه به روده تغییر می­یابد. تغذیه با چربی های محافظت شده باعث افزایش بهره وری از مواد مغذی می­شود اما تغذیه چربی های محافظت نشده در مقادیر مشابه تاثیر منفی بر بهره برداری از مواد مغذی دارد.

پروتئین

پروتئین برای رشد، ترمیم بافت و تولید مورد نیاز است. منابع خوب پروتئین علوفه و دانه ها هستند. نیاز به پروتئین به صورت پروتئین خام (CP) در واحد کیلوگرم و گرم محاسبه می­شود.

مواد معدنی و ویتامین ها

  • مواد معدنی برای بسیاری از عملکردهای بدن ضروری است. کلسیم و فسفر برای تولید شیر از اهمیت ویژه­ای برخوردار هستند علاوه براین برای عملکرد استخوانها و پالسهای عصبی نیز مورد نیاز می­باشند. فسفر برای متابولیسم انرژی در بدن مورد استفاده قرار می­گیرد. علاوه براین در نظر گرفتن نسبت کلسیم و پروتئین در جیره نیز بسیار حائز اهمیت است. نسبت کلسیم به فسفر در جیره برابر با 2 به 1 است؛ به دلیل وجود رابطه­ای که در جذب روده ای بین این دو ماده معدنی وجود دارد.

  • سدیم، پتاسیم همراه با کلراید جز مهمترین مواد معدنی هستند که در مقادیر مختلف در غذا و آب وجود دارد.

  • وجود ویتامین ها برای عملکرد کل بدن ضروری است. اکثر ویتامینها در بدن حیوانات یا توسط میکروبهای روده­ای ساخته می­شوند. مانند ویتامینهای B، C و K. ویتامین B توسط میکروبهای شکمبه، ویتامین K توسط میکروبهای روده و ویتامین C در بافتها ساخته می­شوند. ویتامین D زمانی تشکیل می­شود که پیش ساز آن روی پوست حیوانات یا روی علوفه وجود داشته و در معرض اشعه ماورای بنفش قرار بگیرد. در کشورهای گرمسیری کمبود ویتامین D بسیار نادر است. ویتامینهای E و A در بدن ساخته نمی­شود و باید توسط جیره غذایی تامین شود. ویتامین A در سیلو، علوفه های تاره، برگهای سبز تیره یافت می­شود. دانه­ها منبع ویتامین E هستند. مخلوط مواد معدنی و ویتامینها باید به صورت مداوم برای دام تامین شود. ویتامینها و مواد معدنی معمولا از طریق کنسانتره در اختیار دام قرار می­گیرد.

آب

آب یک ماده مغذی برای اکثر عملکردهای بدن محسوب می­شود مانند کنترل دمای بدن، تولید شیر و حفظ حجم پلاسمای خون. تنظیم دمای بدن حیوان، بیشترین مصرف آب را خواهد داشت.

 دام از 3 راه آب بدن خود را تامین می­کند: نوشیدن آب، آب موجود در غذا و آب متابولیکی (آب حاصل از تجزیه خوراک).

نوشیدن آب مهمترین منبع تامین آب بدن است که باید از نظر سطح بهداشتی دارای کیفیت مطلوبی باشد. آب موجود در غذا به میزان بالایی بستگی به ماده خشک دارد. کاه، یونجه و علوفه خشک و دانه ها دارای میزان آب کمتری هستند در حالیکه سیلو و علوفه تازه می­توانند دارای 70% آب باشند.

میزان نیاز آب در گاومیشها به عوامل زیر بستگی دارد:

1-جیره (ماده خشک)

2-محیط (رطوبت، دما)

3-عملکرد فیزیولوژیکی (رشد، آبستنی، تولید شیر)

به طور عمومی، گاو میشها تحت شرایط یکسان نسبت به گاوها به آب بیشتری نیاز دارند و باید همیشه به آب خنک دسترسی داشته باشند. محدود کردن مصرف آب منجر به کاهش مصرف ماده خشک خواهد شد و از این رو روی تولید شیر و رشد اثر منفی خواهد داشت.

شوری آب به ندرت برای گاومیشها ایجاد مشکل می­کند. وجود نمک در آب به میزان 5 گرم در لیتر می­تواند برای گاومیشها استفاده شود. به این نکته نیز توجه گردد که در حالت اسهال باید آب بیشتری در اختیار گاومیشها قرار گیرد.

بدون دیدگاه

دیدگاه خود را بنویسید